Συγγραφείς-Δημιουργοί

Mystery Portal

Ενημερωτικό δελτίο

Para mi solo recorrer los caminos que tienen corazon, cualquier camino que tenga corazon. Por ahi yo recorro, y la unica prueba que vale es atravesar todo su largo. Y por ahi yo recorro mirando, mirando, sin aliento.

(«Για μένα το μόνο ταξίδεμα που υπάρχει είναι αυτό στα μονοπάτια με καρδιά, σε οποιοδήποτε μονοπάτι έχει καρδιά. Εκεί είναι που ταξιδεύω εγώ, και η μόνη άξια λόγου πρόκληση είναι να διασχίσεις όλο το μήκος του. Κι εκεί είναι που εγώ ταξιδεύω, ατενίζοντας, ατενίζοντας, χωρίς να παίρνω ανάσα.»)

Δον Χουάν


Δεν ξέρω γιατί, αλλά όλες αυτές τις μέρες που διατηρώ στο μυαλό μου το νοητικό μετείκασμα του έργου του Σάιμακ, «Πόλη», παράλληλα αναθυμήθηκα αυτά τα λόγια του Δον Χουάν, όπως τα παραθέτει ο Καστανέδα στην αρχή του πρώτου βιβλίου του.

Αλλά, ίσως αυτό να συνέβη γιατί η Πόλη μπορεί και να είναι μια αφετηρία για εκείνα τα άλλα μονοπάτια με καρδιά, που λέει ο Δον Χουάν, και ίσως ακόμα γιατί κάθε τι που γίνεται με καρδιά, κάθε δημιούργημα όπου μέσα του ακούς τον υπόκωφο, θερμό χτύπο της καρδιάς του δημιουργού, δεν είναι παρά μια αφετηρία, ένα ξεκίνημα στο μονοπάτι ή στα μονοπάτια που ξεδιπλώνονται από αυτή την ίδια την καρδιά των κόσμων.

«Επτά χιλιάδες χρόνια κι επτά χιλιάδες κόσμοι να μπαίνουν ο ένας στα χνάρια του άλλου. Αν και θα ήταν περισσότεροι από τόσοι. Ίσως ένας κόσμος μια μέρα. Τριακόσιοι εξήντα πέντε επί επτά χιλιάδες. Ή μπορεί κι ένας κόσμος το λεπτό. Ή ίσως ακόμη και ένας κόσμος το δευτερόλεπτο. Το ένα δευτερόλεπτο ήταν πλατύ- αρκετά πλατύ για να χωρίζει δύο κόσμους, αρκετά εκτεταμένο για να χωρά δύο κόσμους. Τριακόσια εξήντα πέντε επί επτά χιλιάδες επί είκοσι τέσσερα επί εξήντα επί εξήντα-» (Πόλη, Έβδομη Ιστορία)

Και είναι σίγουρο ότι ο Κλίφφορντ Σάιμακ περπατούσε σε τέτοια μονοπάτια. Πώς αλλιώς θα έγραφε την παρακάτω φράση;

«Καλύτερα να χάσει κανείς έναν κόσμο παρά να επιστρέψει στους σκοτωμούς.» 

Pollux