Newsletter: Ενημέρωση
για νέες κυκλοφορίες,
άρθρα, σεμινάρια, κ.ά.<<< Επιστροφή στο Αρχείο Άρθρων & Αφιερωμάτων
© Γιώργος Μπαλάνος - Μάιος 2003
Sleep Paralysis
Αγαπητoί φίλοι,
Τον τελευταίο καιρό γίνεται πολύς λόγος μεταξύ των μελών μας για
συμπτώματα sleep paralysis (π.χ. αδυναμία
κίνησης, ομιλίας, εγρήγορσης μετά από ξύπνημα). Με αυτή την αφορμή,
σας παραθέτουμε ένα μέρος από μια παλαιότερη απάντηση του Γιώργου
Μπαλάνου σ’ ένα παλαιότερο περιστατικό:
«Τα συμπτώματα μπορεί να τα δει κανείς από δύο οπτικές γωνίες: την ιατρική, και την παραψυχική.
Από την ιατρική σκοπιά, άνετα θα μπορούσαν να περιγραφούν ως φαινόμενα διαταραχής REM (narcolepsy, nocturnal or sleep paralysis κτλ). Δεν υπάρχει όριο διάρκειας τα 30-40 δευτερόλεπτα. Όπως βλέπετε από το απόσπασμα που ακολουθεί (Harrison’s Principles of Internal Medicine, 2001), η διάρκεια μπορεί να φτάσει και τα 20-30 λεπτά.
«…three specific symptoms related to an intrusion of REM sleep characteristics (e.g., muscle atonia, vivid dream imagery) into the transition between wakefulness and sleep:
(1) sudden weakness or loss of muscle tone without loss of consciousness, often elicited by emotion (cataplexy);
(2) hallucinations at sleep onset (hypnogogic hallucinations) or upon awakening (hypnopompic hallucinations); and
(3)
muscular paralysis upon awakening (sleep paralysis). The severity of
cataplexy varies, as patients may have two to three attacks per day
or per decade.
The extent and duration of an attack may also vary, from a transient
sagging of the jaw lasting a few seconds to rare cases of flaccid
paralysis of the entire voluntary musculature for up to 20 to 30
min.»
Εκτός από την περίπτωση της ναρκοληψίας (υπερβολική και αφύσικη υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας), που είναι πιο σοβαρό πρόβλημα, κατά τ’ άλλα και τα τρία παραπάνω συμπτώματα απαντώνται συχνά σε εντελώς φυσιολογικά άτομα και δεν έχουν παθολογική σημασία.
Αυτά από ιατρική σκοπιά. Η ιατρική, ωστόσο, απλώς περιγράφει τα φαινόμενα (ως διαταραχές της περιόδου REM που μπορεί να καταγραφούν), αλλά αγνοεί τα βασικά αίτια και τους μηχανισμούς τους. Με δύο λόγια, οι δύο απόψεις, ιατρική και παραψυχολογική, δεν αλληλοαναιρούνται, αλλά απλώς προσεγγίζουν τα φαινόμενα από άλλη γωνία.
Από την παραψυχική σκοπιά τώρα, τα συμπτώματα θα μπορούσαν μεν να είναι τα προκαταρκτικά μιας αστρικής προβολής (εξωσωμάτωσης της συνείδησης), αλλά δεν αποτελούν και ειδικό γνώρισμα της τελευταίας. Απλώς είναι χαρακτηριστικά μιας εναλλακτικής κατάστασης συνείδησης (altered state) άγνωστης σημασίας και ενδεχόμενης εξέλιξης. Είναι γεγονός, εξάλλου, ότι το φαινόμενο συνήθως διακόπτεται αν υπάρξει η οποιαδήποτε συνειδητή ή φυσική παρέμβαση στην όλη διαδικασία (από το ίδιο το άτομο ή από τρίτο), ιδίως κατά τα πρώτα στάδια της εκδήλωσης. Αυτό αναφέρεται και στην ιατρική και στην παραψυχολογία. Αρκεί ένα άγγιγμα, ήχος, έντονη σκέψη ή άλλο ερέθισμα για να διακόψει το φαινόμενο
Όσο για το λεγόμενο «αστρικό πεδίο», δεν είναι ακριβώς –ή δεν είναι μόνο– ένας τόπος ή διάσταση όπου συναντώνται τα πνεύματα. Σίγουρα είναι ο κόσμος (ή ένας κόσμος), όπως αυτός γίνεται αντιληπτός από μια εξωσωματωμένη συνείδηση. Θα μπορούσε, συνεπώς, να περιγραφεί, είτε σαν μια επέκταση του κόσμου μας που δε γίνεται αντιληπτή από τις συνήθεις σωματικές αισθήσεις είτε σαν ένας τόπος πέραν των γνωστών μας διαστάσεων. Μην ξεχνάτε ότι πολλές «αστρικές εμπειρίες» περιορίζονται και αφορούν αποκλειστικά σε κινήσεις της συνείδησης στον κοινό και συμβατικό χώρο – με μόνη διαφορά ότι εδώ δεν κινείται το υλικό σώμα, αλλά μόνον η συνείδηση, γι’ αυτό και τα σχετικά φαινόμενα περιγράφονται συχνά ως «φαντάσματα ζωντανών». Βέβαια, σε άλλες περιπτώσεις, η συνείδηση φαίνεται να επισκέπτεται και εντελώς άλλους και ξένους κόσμους ή διαστάσεις.
Επίσης, η συνήθης μετάφραση «αστρικό πεδίο» (από τον αγγλικό όρο astral plane) είναι λαθεμένη. Η σωστή μετάφραση είναι «αστρικό επίπεδο», που είναι πιο γενικός όρος, γιατί μπορεί να σημαίνει και άλλον «τόπο» και άλλο «επίπεδο συνείδησης». Κατά βάση, και στην παραψυχική προσέγγιση απλώς περιγράφουμε την εξωτερική όψη ενός άγνωστου «κάτι» για το οποίο έχουμε μια βαθύτερη άγνοια, γι’ αυτό και η πληθώρα των σχετικών θεωριών για το τι στ’ αλήθεια συμβαίνει.
Το φαινόμενο από μόνο του, είτε το δούμε από την ιατρική του σκοπιά είτε από την παραψυχική, δεν είναι επικίνδυνο παρά μόνο στο βαθμό που σας φοβίζει ή σας ενοχλεί (εκτός, όπως προανέφερα, και αν συνοδεύεται από ναρκοληψία).
Αν σας ενοχλεί ή σας φοβίζει, αγνοείστε το όλο φαινόμενο και μην ασχολείστε καν με αυτό το χώρο και μη διαβάζετε σχετικά βιβλία, γιατί η απασχόληση με αυτά τα θέματα όντως εντείνει και τα σχετικά φαινόμενα.
Αν δε σας ενοχλεί και δε σας φοβίζει, τότε αντιθέτως επιδιώξτε να ερευνήσετε το φαινόμενο, διαβάζοντας σχετικά βιβλία και επιδιώκοντας την εξωσωμάτωση ή την όποια άλλη κατάσταση εναλλακτικής συνείδησης προκύψει. Αλλά μην το παρακάνετε – δείτε το απλώς σαν μια ενδιαφέρουσα νέα εμπειρία.
Αυτά σχετικά για το θέμα, και ελπίζω να σας έλυσα κάποιες απορίες.
Φιλικά
Γιώργος Μπαλάνος» <<< Επιστροφή στο Αρχείο Άρθρων & Αφιερωμάτων >>>