Newsletter: Ενημέρωση
για νέες κυκλοφορίες,
άρθρα, σεμινάρια, κ.ά.<<< Επιστροφή στο Αρχείο Άρθρων & Αφιερωμάτων
© Γιώργος Μπαλάνος - Φεβρουάριος 2003
ΛΟΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΟΗΜΑ
ή
ΝΟΗΜΑ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ
“Μας φαινόταν ολοφάνερο εξάλλου ότι υπήρχαν αρχαίες και περίπλοκες συμμαχίες ανάμεσα στα κρυμμένα εξώτερα πλάσματα και σε ορισμένα μέλη της ανθρώπινης φυλής.”
Η. P. Lovecraft, At the Mountains of Madness
Τι ψάχνουνε, άραγε, τα μυστηριώδη μαύρα τζιπ γύρω από το Καλλιμάρμαρο Στάδιο (Πλατεία Βαρνάβα, Εμπεδοκλέους, Υμηττού κτλ) τώρα τελευταία; Σίγουρα όχι τη γιάφκα της οδού Πολέμωνος, γιατί αυτή την ξέρουνε ήδη, χώρια που είναι από την άλλη κατεύθυνση. Εμένα, αποκλείεται, γιατί κι εμένα με ξέρουνε ήδη – όχι και τόσο καλά όσο φαντάζονται, αλλά πάντως με ξέρουνε. Το γάτο μου αποκλείεται, γιατί γεννήθηκε πολύ πρόσφατα. Τον “Doc” Holliday αποκλείεται, γιατί πέθανε το 1887. Τελικά, το πλέον πιθανό, υποθέτω, είναι να ψάχνουν για θέση πάρκινγκ – αλλά αυτό, αποκλείεται να το βρουν· ούτε εμείς οι ντόπιοι ιθαγενείς δε βρίσκουμε.
Πάντως, η όλη σχετική έρευνα γίνεται με την αναμενόμενη πάσα μυστικότητα. Αν το έμαθα εγώ είναι γιατί μου το εμπιστεύτηκε με πάσα μυστικότητα ο ψιλικατζής της γειτονιάς… και ο εβγατζής… και η γειτόνισσα από το πάνω πάτωμα… και κάτι περαστικοί που έτυχε να περνούν και με σταμάτησαν αν ρωτήσουν τι γίνεται… και –μετά από όλα αυτά– άρχισα να παρατηρώ κι εγώ, μπας και μάθω τι γίνεται. Όλα αυτά σας τα εμπιστεύομαι με πάσα μυστικότητα…
Τελικά…
Αμάν, ρε παιδιά, τι πάθανε όλοι με το Παγκράτι –τρομοκράτες, γιάφκες, θύματα, ερευνητές σαν την αφεντιά μου, αναγνώστες που με διάβασαν και ψάχνουν κι αυτοί– και μαζευτήκανε εδώ; Άντε κάντε λίγο πιο πέρα μη μας πάρει και καμιά ξώφαλτση. Έχω αρχίσει να τσαντίζομαι με την όλη κατάσταση, και έτσι μου ’ρχεται να το ρίξω κι εγώ στην τρομοκρατία. Ναι, σοβαρά! Σκέφτομαι να τη στήνω τα βράδια στις γωνιές, και όταν περνάει κάποιος να πετάγομαι ξαφνικά και να του κάνω “μπουουου!”
Όπως και να ’χει, οι ψευτοπαλικαράδες της 17 Νοέμβρη και του ΕΛΑ βρήκαν ψευτοπαλικαράδες δημοσιογράφους να τους υποστηρίξουν και ψευτοπαλικαραδες δημοσιογράφους να τους πολεμήσουν, και το αποτέλεσμα είναι μια ψευτοϊστορία για ηλίθιους – όλους εμάς!
Τώρα τι σχέση έχουν όλα αυτά με τους Ανθρώπους της Σκιάς;
Ποιος ξέρει; Ποτέ δεν ισχυρίστηκα ότι είμαι παντογνώστης. Ναι, ούτε παντογνώστης είμαι, ούτε –παρεμπιπτόντως– ιδιαιτέρως αφελής.
Αλλά, περιέργως, έσκασε μαζί και η υπόθεση –επιδημία, μάλλον– με τους εκβιασμούς. Κάποτε είχα από την ίδια στήλη κάνει κάποια σχόλια για τους δημοσιογράφους. Όσοι τα θυμούνται, μπράβο τους, έχουν γερή μνήμη! Όσοι δεν τα θυμούνται, είτε δεν τα έχουν διαβάσει καθόλου είτε παρουσιάζουν τα πρώτα συμπτώματα της νόσου του Αλτσχάιμερ ή και σπογγώδους εγκεφαλίτιδας. Αλλά, όπως έγραφε ο Λάβκραφτ:
“…υπήρχαν αρχαίες και περίπλοκες συμμαχίες ανάμεσα στα κρυμμένα εξώτερα πλάσματα και σε ορισμένα μέλη της ανθρώπινης φυλής.”
Ωστόσο, αυτό που μ’ εκνευρίζει κυρίως στην όλη αυτή ιστορία, με το πλήθος των εκβιασμών και των πληρωμένων ανδρείκελων και φερέφωνων που κυριαρχούν στον τύπο και την τηλεόραση, είναι ότι εμένα δε μ’ εκβιάζει κανείς! Αίσχος! Νιώθω πολύ δεύτερης ή τρίτης κατηγορίας πολίτης! Γιατί, δηλαδή; Όλο και κάτι επιλήψιμο θα έχω κάνει κι εγώ. Από τη μεριά μου, έχω κάθε καλή διάθεση να εκβιάσω τους πάντες. Αν δε με πιστεύετε, στείλτε μου κάποια προσωπικά μυστικά σας και αναλαμβάνω υπεύθυνα να σας εκβιάσω. Στην τελευταία περίπτωση, ενημερώστε με μόνο και για την οικονομική σας κατάσταση για να ορίσουμε ένα λογικό ποσό. Μην το παρακάνουμε κιόλας. Εν ανάγκη, θα σας κόψω και νόμιμη απόδειξη παροχής υπηρεσιών (και η εφορία μισή-μισή).
Φυσικά, όλα τα παραπάνω αποτελούν τις νοσηρές φαντασιώσεις ενός σαλταρισμένου συγγραφέα (ονόματα να μη λέμε, αλλά κάθεται στο Παγκράτι και το πρώτο του βιβλίο ήταν το Εισβολείς;), και η αλήθεια είναι ότι το μόνο σοβαρό πρόβλημα που τον απασχολεί αυτή την περίοδο είναι ότι τα κορδόνια του είναι μονίμως λυμένα! Είναι πραγματικά ένα άλυτα λυμένο πρόβλημα άνευ λύσης, αλλά σαφώς αιτία λύσσας κάθε φορά που σκοντάφτει σε δαύτα.
Από την άλλη μεριά, καλύτερα να σκοντάφτεις στα κορδόνια σου, παρά σε πιο σκοτεινά πράγματα.
* * *
Μυστήριες Συμπτώσεις ή Φαινόμενα Συγχρονικότητας ή Απλές Ασυναρτησίες.
Πριν λίγο καιρό μερικές δεκάδες γάτοι και σκύλοι πέθαναν δηλητηριασμένα στον Εθνικό Κήπο.
Λίγα μέτρα πιο πέρα, μερικές δεκάδες άντρες της προεδρικής φρουράς έπαθαν ομαδική δηλητηρίαση λίγες μέρες μετά.
Σύμπτωση;
Μπορεί. Αν ήταν απλή σύμπτωση, δε θα υπάρξει συνέχεια. Αν δεν ήταν απλή σύμπτωση, μάλλον θα υπάρξει.
* * *
Άσχετες σκέψεις και άχρηστες γνώσεις.
Δε νομίζω να υπάρχει κανένας νόμος ή προεδρικό διάταγμα που να το επιβάλει, αλλά κάτι μου λέει ότι εδώ θα έπρεπε να κλείσω μ’ έναν αρχαίο ύμνο ή επωδή προς την Εκάτη, (έστω και σε μονοτονικό) όπως:
“Δευρ’ Εκάτη, γιγάεσσα, Διώνης η μεδέουσα, μεγίστη πότνια, ρηξίχθων, σκυλακάγεια, πανδαμάτειρα, σε καλώ ελλοφόνα, λώσεσσα αυδναία, πολύμορφε. Δεύρ’ Εκάτη, τριοδίτι, πυρίπνοια φάσματ’ έχουσα, άτ’ έλαχες δεινάς μεν οδούς, χαλεπάς δ’ επιπομπάς ταν Εκάταν σε καλώ συν αποφθιμένοισιν αώροις…”
Δυστυχώς, όμως, δεν ξέρω αρχαία και δεν έχω ιδέα τι σημαίνουν τα παραπάνω, έτσι θα επιλέξω μια άλλη, πιο σύγχρονη παραλλαγή:
“Ω φίλη και συντρόφισσα της νύχτας, εσύ που αγαλλιάζεις στο αλύχτημα των σκυλιών και φτύνεις αίμα, εσύ που περιπλανιέσαι μέσα στις σκιές ανάμεσα στους τάφους, εσύ που διψάς για αίμα και φέρνεις τον τρόμο στους θνητούς. Γοργώ, Μορμώ, χιλιοπρόσωπη σελήνη, δέξου ευνοϊκά τις θυσίες μας!”
Φυσικά, θα μπορούσα να κλείσω και μ’ ένα αμετάφραστο κείμενο στα αρχαία αιγυπτιακά ιερογλυφικά – αλλά ας μην ξεχνάμε και τη δική μας εθνική κληρονομιά.
<<< Επιστροφή στο Αρχείο Άρθρων & Αφιερωμάτων >>>