Newsletter: Ενημέρωση
για νέες κυκλοφορίες,
άρθρα, σεμινάρια, κ.ά.<<< Επιστροφή στο Αρχείο Άρθρων & Αφιερωμάτων
© Locus-7- Φεβρουάριος 2007
To Nimbus-7 σχολιάζει!
►
Ο Lyngas προβληματίζεται...:
v Τελικά, αυτά τα ακραία
καιρικά φαινόμενα εξακολουθούν να υπάρχουν και, το χειρότερο, να
επιμένουν. Αφού δεν σας θέλουμε, βρε αδελφέ, μας τρομάζετε. Τίποτα
αυτά, συνεχίζουν απτόητα να επικρατούν εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Πληροφορίες που υφέρπουν λένε ότι έχουν διαβρώσει τα ΜΜΕ με την
μέθοδο της πλημμύρας εν κρανίω. Τυχόν συνειρμοί δεν θα είναι καθόλου
τυχαίοι…
v Νέα μαγική λέξη στον ορίζοντα. Φραπελιά. Είναι θεμιτή η πλήρης εκμετάλλευση ενός προϊόντος, αλλά, δυστυχώς, το “κουκούτσι” μυαλό όσο και να το στύψεις δεν βγάζει ζουμί, πόσο μάλλον λογικά συμπεράσματα. Ο κοινός νους αποτελεί είδος προς εξαφάνιση αλλά όχι προστατευόμενο. Λέτε να φταίνε τα… chemtrails;
v Να και μία πιο παλιά μαγική έκφραση. Γνωστοί – άγνωστοι. Είναι αυτοί οι γνωστοί μας, οι οποίοι όμως μας είναι παντελώς άγνωστοι. Όμως, όχι και τόσο άγνωστοι, επειδή μας είναι λίγο γνωστοί. Το καταλάβατε, έτσι δεν είναι; Για όσους απαντήσουν αρνητικά προτείνεται να αυτομαστιγωθούν νοητικά, τρις ημερησίως προ φαγητού.
v Το θεώρημα της μικρής μειοψηφίας. Οτιδήποτε δεν πάει καλά, κάθε κακό, στραβό και ανάποδο πάντοτε προκαλείται από μία μικρή μειοψηφία. Ποτέ από μεγάλη, γιατί αυτό δεν τοι επιτρέπει το θεώρημα. Ξεφουρνίζουμε με έμφαση ότι πρέπει να απομονωθεί, και όλα πάνε καλά. Έτσι, τα προηγούμενα κακώς κείμενα δύνανται να επαναληφθούν άφοβα όποτε χρειασθεί. Τύφλα να έχει ο Πυθαγόρας. Το θεώρημα της μικρής μειοψηφίας έχει περισσότερες και το κυριότερο καθημερινές αποδείξεις.
v Πάντως, πρέπει να έχουμε, ως είδος, πρόβλημα επικοινωνίας. Φτάσαμε να χρειαζόμαστε τους επικοινωνιολόγους για να εκφράσουμε αυτό που θέλουμε να πούμε, όταν το προσεγγίζουμε λίγο διαφορετικά, πιο... εύπεπτα. Αλλά και πάλι καταλήγουμε άλλο να λέμε, άλλο να θέλαμε να πούμε, και άλλο να εννοούμε. Μάλλον θα φταίει αυτή η κακούργα η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που μας βομβαρδίζει. Ξέρετε δα, από κινητά, ακίνητα, σόναρ, εξωγήινους, ενδογήινους, αιθέρα, χλωροφόρμιο κ.λπ.
►
Το Phantasma
σε μια "περίεργη
μέρα":
Υπάρχουν
καλές μέρες. Υπάρχουν κακές μέρες. Υπάρχουν και ...περίεργες μέρες.
Μέρες που σε αίσθηση είναι αρκετά διαφορετικές. Υπάρχει κάτι στον
αέρα. Μπορεί να μην φαίνεται (ή μήπως φαίνεται καμιά φορά;), αλλά η
αίσθηση της ημέρας είναι ότι αλλού πατάς και αλλού βρίσκεσαι. Τις
περισσότερες φορές τα εκλαμβάνουμε ως αδιαθεσίες, κακό ύπνο που
κάναμε την προηγούμενη (για να μην αρχίσουμε με το τι γίνεται στον
ύπνο κατά τις “περίεργες ημέρες” εκείνες), υπερβολική κούραση των
τελευταίων ημερών κ.λπ. Όχι ότι δεν υπάρχουν βέβαια και αυτά.
Υπάρχουν και παραϋπάρχουν. Για την ακρίβεια οι πιθανότητες να είναι
κάτι από αυτά και όχι μία “παράξενη μέρα” είναι μάλλον μεγαλύτερες.
Μήπως λέω βλακείες; Μπορεί.
Αλλά παρατηρήστε τα γεγονότα της ημέρας και τους γύρω σας λίγο περισσότερο την επόμενη φορά που νοιώθετε κάπως περίεργα. Τώρα, τι εννοώ “περίεργα” είναι μάλλον δύσκολο να περιγράψω. Δεν θα ήταν και τόσο περίεργο, τελικά, αν περιγραφόταν. Ένα αίσθημα λίγο απόκοσμο, λίγο αδιαθεσίας, λίγο αποξένωσης από το περιβάλλον, λίγο διαφορετικό. Δεν μπορείτε να το πείτε ποτέ 100% με σιγουριά. Αλλά όταν σας μπει ιδέα αρχίζετε την παρατήρηση!
- Παρατηρήστε τη διάθεση των ανθρώπων γύρω σας.
- Ρωτήστε φίλους πολύ γενικά πώς αισθάνονταν εκείνη την ημέρα.
- Ρωτήστε τους πώς πήγε η μέρα τους.
- Παρατηρήστε την κίνηση στους δρόμους.
- Παρατηρήστε τα ζώα στους δρόμους.
- Παρατηρήστε τα έτσι και αλλιώς περίεργα δελτία ειδήσεων (μπορεί να είναι πιο περίεργα).
Και μετά τι; Τι τι; Μπορεί και να συνεχίζει και άλλο η ιστορία, μπορεί και να μην υπάρχει ιστορία. Απλές παρατηρήσεις κάνουμε. Μπορεί να είναι η αρχή ενός νήματος. Ποιου και τι νήματος είναι μάλλον άλλη ιστορία, την οποία κάθε άλλο παρά κατέχω. Αλλά, στην τελική, σκέψεις και σχόλια κάνουμε. Αν θέλετε απαντήσεις ανοίξτε καμιά τηλεόραση, ρωτήστε κανένα θεόσταλτο ή και θεό ακόμα αν βρείτε.
Αλλά, τουλάχιστον, ξεκινήστε. Έστω και παρατηρώντας.
►
Η Εκάτη "σατιρίζει" :
Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα του Technorati, στον
κατάλογο των “Ρεπόρτερ χωρίς σύνορα” δεν συμπεριλαμβάνεται η Ελλάδα
στις χώρες που λογοκρίνουν το Διαδίκτυο. Παρ’ αυτά όμως, και την ώρα
που η Αθήνα φιλοξενούσε το περασμένο φθινόπωρο το 1ο Παγκόσμιο
Φόρουμ για τη Διακυβέρνηση του Διαδικτύου (με συζητήσεις επί
συζητήσεων για το σεβασμό της ελευθερίας του λόγου), η είδηση
σύλληψης ενός Έλληνα για την ιδιότητά του ως blogger κάνει το γύρο
του κόσμου, ρεζιλεύοντάς μας μεγαλοπρεπώς.
Ποιος θα περίμενε ότι στη χώρα που ο Αριστοφάνης καυτηρίαζε με τα έργα του την καθημερινότητα, στη χώρα που ένα από τα κύρια είδη θεάτρου είναι η επιθεώρηση, στη χώρα που ο λαός της έχει μάθει να εκτιμά το χιούμορ, να συλληφθεί κάποιος ο οποίος αποφάσισε να σατιρίσει γνωστό πρόσωπο της τηλεόρασης;
Τόσο κρυόπλαστοι και αποστειρωμένοι γίναμε πια; Και αν το υλικό στο συγκεκριμένο ιστολόγιο ήταν πιο καυστικό ή πιο τολμηρό, τότε εκτός από τη σύλληψη τι άλλες συνέπειες θα είχε ο κ. Τσιπρόπουλος (που τελικά απλώς αναμετέδιδε χωρίς επέμβαση επί της ουσίας μια επιλεγμένη ιστοσελίδα);
Όσο για το “θύμα” της σάτιρας, που το όλο σκηνικό μάλλον κάποιο είδος τσάμπα διαφήμισης του χάρισε, ενώ ταυτόχρονα απεδείκνυε ότι το χιούμορ δεν υπάρχει στα κύτταρά του, θα του πρότεινα:
Ας θυμηθεί, όταν θα ξαναδιαφημίσει την ανωτερότητα των ποικίλων αρχαίων Ελλήνων προγόνων μας στις εκπομπές του, ότι ο Αριστοφάνης δεν χάριζε κάστανα σε κανέναν και ότι ίσως να υπάρχουν κάποιοι άλλοι, νεότεροι Έλληνες που έτσι τους προκαλεί να τον πληρώσουν με το Νόμισμα της Σάτιρας στο βαθμό που τόσο την διαφημίζει αλλά που ελάχιστα την εκτιμά.
<<< Επιστροφή στο Αρχείο Άρθρων & Αφιερωμάτων >>>